Cytat z
Mierzwiak data 31 grudnia, 2025, 15:23
Avatar: Fire and Ash
Tak, dużo tu powtórek z poprzedników, znajomych sytuacji, ujęć i patentów (jak w finałowej bitwie, która jest sklejką, czasem podniesioną do entej potęgi, z finałów poprzednich dwóch filmów), jednych rzeczy mogłoby być więcej, innych mniej a fenomenalna moim zdaniem Varang (co Chaplinównw tu wyraża, a czemu wtóruje ponownie nieprawdopodobne CGI, mimiką i oczami to jest kosmos) w trzecim akcie gdzieś znika i schodzi na dalszy plan, podobnie nie do końca udana jest konstrukcja zakończenia, które jednocześnie chciałoby robić za potencjalny finał całej serii jak i być furtką dla kontynuacji, ale i tak film był dla mnie...
Bezgranicznie kocham ten świat, jego mitologię i bohaterów, z całym jego patosem oraz rodzinną telenowelą. Rozumiem zarzutu ale wizyta na Pandorze ponownie dostarczyła mi takich emocji i wrażeń, że mogę tylko rozłożyć ręce i zapytać: i co mam poradzić? 🙂
Mimo wspomnianej powtórkowości nie zabrakło nowych wrażeń i fajnych pomysłów: bardzo podobała mi się dynamika między Sullym i Quaritchem oraz rozwiązanie ich walki w finale, relacja tego drugiego z Varang oraz cała sekwencja w mieście ludzi, która była miłą odskocznią i przeciwieństwem dla dżungli / wody.
To za ile lat czwórka?
Avatar: Fire and Ash
Tak, dużo tu powtórek z poprzedników, znajomych sytuacji, ujęć i patentów (jak w finałowej bitwie, która jest sklejką, czasem podniesioną do entej potęgi, z finałów poprzednich dwóch filmów), jednych rzeczy mogłoby być więcej, innych mniej a fenomenalna moim zdaniem Varang (co Chaplinównw tu wyraża, a czemu wtóruje ponownie nieprawdopodobne CGI, mimiką i oczami to jest kosmos) w trzecim akcie gdzieś znika i schodzi na dalszy plan, podobnie nie do końca udana jest konstrukcja zakończenia, które jednocześnie chciałoby robić za potencjalny finał całej serii jak i być furtką dla kontynuacji, ale i tak film był dla mnie...
Bezgranicznie kocham ten świat, jego mitologię i bohaterów, z całym jego patosem oraz rodzinną telenowelą. Rozumiem zarzutu ale wizyta na Pandorze ponownie dostarczyła mi takich emocji i wrażeń, że mogę tylko rozłożyć ręce i zapytać: i co mam poradzić? 🙂
Mimo wspomnianej powtórkowości nie zabrakło nowych wrażeń i fajnych pomysłów: bardzo podobała mi się dynamika między Sullym i Quaritchem oraz rozwiązanie ich walki w finale, relacja tego drugiego z Varang oraz cała sekwencja w mieście ludzi, która była miłą odskocznią i przeciwieństwem dla dżungli / wody.
To za ile lat czwórka?
Szaman has reacted to this post.
