DC Universe
Wspomniany w temacie Star Wars Matt Ferguson właśnie u mnie zapunktował, choć to jak zwykle czysto ilustracyjna grafika w jego wykonaniu; przynajmniej darował sobie kolejną symetryczną kompozycję.
To mi przypomniało, że muszę jakoś niedługo zrobić sobie seansik na 30. rocznicę.
W smartfonie wyglądało to "jak nie jego", ale na kompie *_* Fantastyczna rzecz. Chcę wersję bez tytułu na tło pulpitu!
Przypominam poprzednie jego Batmobile:
To co, w przyszłym roku Batfleck z BvS, a za dwa lata Clooney z B&R? 🙂
Odświeżyłem sobie Bat-trylogię Nolana (przy okazji świętując 20-lecie Batman Begins) i o ile wciąż mogę się podpisać pod listą wad, w szczególności w przypadku The Dark Knight Rises, to koniec końców w sumie mnie one nie obchodzą.
Nie są to już czasy gdy na forum KMF tygodniami rozpisywałem się o nielogicznościach scenariusza a nieudana scena X urastała do rangi największego problemu w historii ludzkości; w filmach doceniam to, że umieją mnie porwać, czy to na poziomie historii, reżyserii, strony wizualnej, gry obsady, inscenizacji scen a czasem i drobnych detali, jak sposób w jaki Heath Ledger poprawia sobie kamizelkę w scenie rozmowy z Batmanem na komisariacie. Współczesne filmy, nad czym ubolewam, dostarczają mi tych wrażeń coraz rzadziej, więc już od dawna powrót do starszych tytułów sprawia mi jeszcze większą radość, nawet jeśli od premiery minęło zaledwie 13 lat, co tylko podkreśla jak bardzo, w krótkim czasie, zmieniło się kino.
Bat-trylogia Nolana, przy całej masie głupotek, ma jednocześnie ten szalechetny sznyt i tożsamość, jakiej tak bardzo brakuje w czasach niekończącego się zalewu contentem, którego jedynym zadaniem jest wyrabianie miesięcznej normy premier. Odświeżające jest też to, jak ta trylogia funkcjonuje jako zamknięte, skończone dzieło; sugestywne zakończenie z Robinem w pełni wystarczy, nie potrzebowaliśmy sequeli, spin-offów czy serialu z Levittem by wiedzieć, co działo się dalej i to postawienie na wyobraźnię widza jest czymś, co również nie zdarza się już zbyt często.
20-letni Batman Begins wygląda i brzmi lepiej niż większość obecnych blockbusterów i, daję słowo, technicznie nie zestarzał się choćby o jeden dzień. Połączenie kręcenia w prawdziwych lokacjach, miniatur i używanego tylko tam, gdzie to konieczne CGI - co tyczy się również TDK i TDKR - owocuje ponadczasową perfekcją. Namacalność, waga, faktura wszystkiego co widzimy tu na ekranie jest bezcenna i jestem pewien, że i za 50 lat te filmy będą robić wrażenie swoją relizacją, zresztą nie tylko tym.