Cytat z
Szaman data 17 maja, 2025, 19:46
The Final Reckoning
Tragiczna część i dowód, że McQuarrie nie jest jednak wcale żadnym Midasem. Tyle jest tutaj niepotrzebnego gadania, streszczania, ekspozycji, że na przemian przysypiałem, wierciłem się, rwałem sobie włosy z głowy i zastanawiałem się dlaczego moje życie znalazło się akurat w tym fotelu. Ten film jest tak przegadany, że przeciętne sceny akcji sprawiają wrażenie rzadkiego przerywnika. Bójka na samolotach którą reklamowano Reckoning nie ma większego napięcia, bo odbywa się w praktycznie niemej atmosferze, pokazując jak wiele dla filmowego rytmu znaczą dialogi. W dodatku parę gorszych, jakby nałożonych na niebieskiej ścianie ujęć wybija z iluzji. Blado wypada również nurkowanie głębinowe, które jest bardzo przeciągnięte i znowu, pozbawione rytmu i nieme.
Nie brakuje też niezamierzenie komicznych elementów, co już dawno nie zdarzyło się w tej serii (nigdy?). "Byt" jest już zupełnie wyjęty z innego filmu, a jego scena "przesłuchania" jest tak żałosna, że modliłem się aby wreszcie się skończyła. Takie stwierdzenia jak "żyjemy w rzeczywistości bytu" brzmią tragicznie nawet na kartce, a słychać je w filmie. Dochodzi też do dwóch niezamierzenie komicznych zgonów, szczególnie jeden z nich sprawia wrażenie straty czasu widza.
Cruise jest tutaj niesamowicie drewniany i daje najgorszy występ w serii od czasu nielubianej dwójki. Morales jest jeszcze bardziej kreskówkowy niż w Part 1, jednak było to możliwe. Z tła wyróżnia się jedynie Pegg, ale może to zasługa ciągnącej się już dwie dekady mojej wielkiej sympatii do tego aktora.
Strata czasu. Kilka klas gorsze od poprzednika.
3/10
The Final Reckoning
Tragiczna część i dowód, że McQuarrie nie jest jednak wcale żadnym Midasem. Tyle jest tutaj niepotrzebnego gadania, streszczania, ekspozycji, że na przemian przysypiałem, wierciłem się, rwałem sobie włosy z głowy i zastanawiałem się dlaczego moje życie znalazło się akurat w tym fotelu. Ten film jest tak przegadany, że przeciętne sceny akcji sprawiają wrażenie rzadkiego przerywnika. Bójka na samolotach którą reklamowano Reckoning nie ma większego napięcia, bo odbywa się w praktycznie niemej atmosferze, pokazując jak wiele dla filmowego rytmu znaczą dialogi. W dodatku parę gorszych, jakby nałożonych na niebieskiej ścianie ujęć wybija z iluzji. Blado wypada również nurkowanie głębinowe, które jest bardzo przeciągnięte i znowu, pozbawione rytmu i nieme.
Nie brakuje też niezamierzenie komicznych elementów, co już dawno nie zdarzyło się w tej serii (nigdy?). "Byt" jest już zupełnie wyjęty z innego filmu, a jego scena "przesłuchania" jest tak żałosna, że modliłem się aby wreszcie się skończyła. Takie stwierdzenia jak "żyjemy w rzeczywistości bytu" brzmią tragicznie nawet na kartce, a słychać je w filmie. Dochodzi też do dwóch niezamierzenie komicznych zgonów, szczególnie jeden z nich sprawia wrażenie straty czasu widza.
Cruise jest tutaj niesamowicie drewniany i daje najgorszy występ w serii od czasu nielubianej dwójki. Morales jest jeszcze bardziej kreskówkowy niż w Part 1, jednak było to możliwe. Z tła wyróżnia się jedynie Pegg, ale może to zasługa ciągnącej się już dwie dekady mojej wielkiej sympatii do tego aktora.
Strata czasu. Kilka klas gorsze od poprzednika.
3/10
Juby and Mierzwiak have reacted to this post.
